Gejaagd kleurt de hemel eindeloos roze
tot hij de rust vindt in het diepblauwe van
de alles omvattende, alles omarmende nacht.
Alleen daar staat het verwoede kleuren stil
en durft het te genieten van de dichtheid
tussen de dagen, toont het zichzelf, totaal.
Zodra het oranje penseel ‘t baldakijn kietelt,
kruipt hij in zijn eigen kleurenpalet,
wat wij zien als licht- of grijsblauw,
met af en toe een blootgegeven wit accent.
Maar eigenlijk, diep van binnen, is alles
om de aarde een paradijs van kleuren,
die je alleen kan zien, als je ’s nachts
een oogje dicht knijpt op een kier.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten