En eeuwig reizen
Over mij
nohayigual
Pas wanneer de zonsopgang op haar huid neerslaat, voelt ze de ochtend en doet ze, eindelijk gerust, haar ogen toe.
Mijn volledige profiel tonen
Blogarchief
▼
2011
(14)
►
april
(1)
▼
februari
(12)
36
44
41
38
35
32
31
29
28
Nachtpalet
Carpe diem
Le città invisibili
►
januari
(1)
►
2010
(9)
►
november
(1)
►
augustus
(1)
►
juni
(1)
►
mei
(1)
►
maart
(1)
►
januari
(4)
►
2009
(5)
►
december
(4)
►
november
(1)
Volgers
maandag 28 februari 2011
36
ze riep zonder stem
in de zwarte zomerdag
dat ze heus wel wist
dat ze leefde
niets zo pijnlijk als besef
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Nieuwere post
Oudere post
Homepage
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten