De regen raast guur door de stad. Een roos rilt in de nacht, op de achtergrond een viool. De morgenstond heeft goud in de mond, behalve wanneer ruwe vuisten purperen bloemen rijpen. Nu nog een gordijn van rook, razend door winters hout. Een diep verlangen, vrij van ruis. De zoete zachtheid roert geluid en stilte.
Het donker duurt.
donderdag 4 november 2010
Abonneren op:
Posts (Atom)