Mijn tong spreekt talen
die jij alleen verstaat.
Je ligt daar, naast me,
maar je antwoordt niet.
Waar ben je? Kijk,
ik zwem in de tijd
en haal de wereld in
voor ik vergeet te leven.
Zwem je mee? Sneller,
anders verliezen we
onszelf in het zwarte
van levenloosheid.
Jouw suikerzachte lippen,
ik proef ze, je bent terug.
Ik lees dat je gehoord hebt.
De klank van mijn gedacht.
De dag trilt in de zon.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten